السيد علي الحسيني الميلاني
62
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)
فقد عصاني و من عصاني فقد عصى اللَّه ؛ « 1 » اى على ! آن كس كه تو را اطاعت كند مرا اطاعت نموده است ؛ و آن كس كه مرا اطاعت كند همانا خداوند را اطاعت كرده است . و آن كس كه از تو سرپيچى نمايد از من سرپيچى نموده است و هر كس از من سرپيچى نمايد همانا از خداوند سرپيچى كرده است . چرا اطاعت چنين فردى لازم است ؟ چون تمام حركات ، سكنات ، افعال و تروك او ، اطاعت از خداوند متعال است . پس كسى كه مىخواهد مطيع خدا باشد بايد از او اطاعت داشته باشد . اطاعت كنندگان همان پيروزمندانند با توجّه به آن چه گذشت ذكر اين آيهء شريفه مناسب است كه : « وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ » ؛ « 2 » و هر كس از خدا و رسولش اطاعت كند و از خدا بترسد و از مخالفت با او پرهيز نمايد چنين كسانى همان پيروزمندان واقعى هستند . در آيهء ديگرى « فوز » را به « عظمت » وصف كرده ، مىفرمايد : « وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزًا عَظيمًا » ؛ « 3 » و هر كس از خدا و رسولش اطاعت نمايد ، به رستگارى بزرگى دست يافته است . اطاعت از امام ، اطاعت از خدا و رسول است ، و هنگامى كه اطاعت با خشيت
--> ( 1 ) . الأمالى ، شيخ طوسى : 552 ، المناقب ، ابن شهرآشوب : 3 / 6 ، بحار الأنوار : 38 / 29 ، بشارة المصطفى : 420 ، حديث 28 و ر . ك : المستدرك على الصحيحين : 3 / 128 ( 2 ) . سوره نور ( 24 ) : آيه 52 ( 3 ) . سوره احزاب ( 33 ) : آيه 71